home







PEF’s LOVARTE EXPO LOCATIE 6 in ’t KORT

Via een pad van afgedankte schoenen en de pijl met richtingaanwijzing kwam de Lovarte bezoeker terecht in het eerste en openluchtgedeelte van de tentoonstelling namelijk deze van de DUC cartoons. Door verwelkomt te worden door een Pef waarschuwingsbord (de volgorde van de tentoonstelling zal niet zijn zoals in het boekje) werd de bezoeker ingeleid in de cartoonwereld van Pef (ikzelf dus). Ik besloot niet de draak te steken met de buitenwereld maar het hart in eigen boezem te steken en de draak te steken of toch grapjes te verzinnen omtrent mijn eigen kersverse expositie zelf. Verwarring begon daar reeds met de plotse invoeging van een snapshot: “ik op het containerpark”.

Via gelegenheidsgidsen werd de kunstliefhebber/weggebruiker dan begeleid naar de achtertuin en via de trap ging de bezoeker de huiselijke tentoonstellingsZALEN binnen. Onderweg werd je nog eens nadrukkelijk gewezen op de betrachtingen van de letter A.

De tentoonstelling met als rode draad leiding, geleiding, misleiding gaat hier verder in de Overkoepelde Zaal (veranda) met poëzie (maargedichten) gecombineerd met drukwerkvariaties. Onopvallend werd de progressieve kunstfanaat hier in de gaten gehouden door een onafgewerkt realistisch stilleven op de ezel. Een deel van dit werk maakte deel uit van het lokaas in de Raadzaal. Daar werd een werk getoond dat enkel digitaal bestaat. Het permanent werk in de hoek zal de romantieker sturen tot het zien van zwanen later (terwijl het ganzen zijn)…

De ondertussen Pef kenner werd binnengeleid door de gelegenheidsgids in zaal 3 (de Kookzaal of keuken). Daar hangen voorontwerpen tot de Verwachtende Kern. Een experimentele zijrichting van Kern speciaal voor deze tentoonstelling ontwikkeld. De werken hier waren geschilderd met een eenvoudig aquarellensetje, klein en schattig. Een werk is apart gekaderd omdat het in feite een “mijlpaal” is in de ontwikkeling van de definitieve Verwachtende Kern (Expectative Core).

 

 

Na dit werk besloot ik (Pef dus de schrijver van dit beschrijvend artikel) de in te vullen vlakken grijs te maken. In de Nachthal (de nachthal) trof men de Verwachtende Kern. De expo gaat verder via de Trapzaal zijn Verwachtende Kern werken te bespeuren. Wit-zwart en zwart-witte werken en grijs-grijs werken probeerden de kunstkenner te verwarren in de Trapzaal (of Galerij der lege Nagels). De interactiefste werken zoals de Thermometer en de Kilometerteller hangen hier, en…de Gans. In de Koffiefoyer trof men de éérste afgewerkte Verwachtende Kern Acryl, namelijk de Fles. Maar om zo min mogelijk te sturen wat naam betreft hebben de werken zo neutraal mogelijke titels, nummers dus. Ook manier van ophangen beïnvloedde de interpretatie zo werd een banaanachtig werk hoog opgehangen zodat het eerder refereert naar een maan. In de Koele Hoek (the cool hoek) en in het kantoortje werden de lijntekeningen opgehangen en in de eigenlijke Galerijkamer wachtte de traditionele Kern om af te sluiten met een ontzaglijk DUC cartoon over “kern en zaadjes???” Op de weg naar buiten liep je onontkoombaar Pef (ik alweer) tegen het lijf voor een diepgaande babbel, meestal gezeten aan één van de werktafels (de meest vaste) op een veel te harde stoel. EN toen hup naar de volgende.